امیرکبیر، صدراعظم ایران در دوره ناصرالدین شاه قاجار، با اصلاحات بنیادین خود در زمینه‌های آموزشی، اجتماعی و سیاسی، تاریخ معاصر ایران را متحول کرد. او دارالفنون را بنیان نهاد و با محدود کردن نفوذ روحانیان، تلاش کرد تا جامعه را از خرافات رها سازد. اما این اقدامات او را به دشمنی‌های بسیاری کشاند و در نهایت به تبعید و قتلش انجامید. داستان زندگی و اصلاحات امیرکبیر، نمایانگر تلاش‌های یک مرد برای پیشرفت کشورش و چالش‌های طاقت‌فرسای او در برابر قدرت‌های حاکم است.

جهانشاه صالح (فروردین ۱۲۸۳ آران و بیدگل – ۳ دی ۱۳۷۵ تهران) پزشک، دولتمرد و قانونگذار دوره پهلوی با سابقه سه دوره وزارت بهداری، ریاست دا...

کمال‌الدین علی مُحْتَشَم کاشانی (۹۰۵ -۹۹۶  ه‍ ق)، شاعر فارسی‌سرای سدهٔ دهم در عهد صفوی است. معروف‌ترین اثرش، ترکیب‌بند اوست که در ایام ...