درست سه هفته پيش از اين آن زمان كه مردم شهر سخت در گيرودار تدارك انتخابات بودند صبح جمعه اي مثل همه جمعه هاي اين 50 سال پیر مرد يا علي محكمي گفت و به عشق زورخانه نيرومند خودش را به ميدان سنگ رساند...

سالها پيش وقتي جلوي در زورخانه مي رسيد به احترام بزرگ ترها آيين تعارف به جا می آورد؛ ابتدا سادات و پهلوانان ارشد و پيشكسوتان وسپس سايرين به ترتيب سن وارد مي شدند اما با وجود اينكه او امروز پيشكسوتي مسلم و پهلواني تمام عيار بود هنوز به رسم ادب و كرنش قبل از ورود، در آستانه در ايستاد و تعارف كرد، جوانترها ادب كردند و او را روانه زورخانه کردند ، به محض ورود  صداي زنگ و ضرب و صلوات  كه نشانه احترام خيلي زياد مرشد است در فضاي معنوي زورخانه پيچيد...
مرشد حاج احسان گلچين وقايع آن روز را چنين بازگو مي كند:«وقتي پهلوان اسماعيل شهر بابكي وارد زورخانه شد با زنگ و ضرب و صلوات ورودش را خير مقدم گفتيم؛ پهلوان حال منقلبي داشت به شكلي كه با روزهاي ديگر خيلي فرق مي كرد كنارش نشستم؛ گفتم اگر حالتان خوب نيست امروز ورزش نكنيد  گفت ورزش نمي كنم ولي مي خواهم مدح علي بخوانم ورزشكاران كه آمدند پهلوان اسماعيل لباس عوض كرد و رخصت خواست، آستان گود را بوسيد و وارد گود زورخانه شد و رفت سر تخته – خيلي به ادبيات وشعرعلاقه مند بود چندين هزار بيت شعر حفظ بود- شروع كرد به خواندن مدح علي.»
پهلوان حاج حسن بخشيان رييس هيات ورزشهاي زورخانه اي و كشتي سنتي كاشان نيز مي گويد:« مقتداي همه ورزشكاران زورخانه اي علي است اما  پهلوان اسماعيل شهر بابكي ارادت ويژه اي به مولايش داشت آن روز وقتي داخل گود شد سراز پا نمي شناخت گويا چيزي برايش عيان شده بود كه بر ما و ديگران پنهان بود با شور و حال خاصي مدح علي (ع) را آغاز كرد ؛
هو الاول هو الاخر هوالظاهر هو الباطن 
علي دنيا علي عقبي علي دريا علي صحرا
علي جانم علي قلبم علي روحم علي دينم
علي هست نور اعضايم علي هست خواب رويايم
علي پير و ولي من علي راه طريق من
علي ذات خداي من علي ذكر حيات من
علي يار محمد بود علي داماد احمد بود
علي سردار واحد بود علي شاه ولايت بود
...
مرشد حاج اصغر مهندس مي گويد :« پهلوان اسماعيل علاوه بر اينكه پيشكسوت و جوانمرد بود روحيات خاصي داشت كه منحصر به خود او بود. بسيار متواضع بود و مرام هاي فتوت و جوانمردي را به خوبي رعايت مي كرد، همه خصائل اخلاقی او عالی بود سفره دار بود وفادار بود ، پادار بود می گفت وقت مرگم دوست دارم ذکر علی بر لب داشته باشم...»
مرشد حاج احسان گلچين ادامه مي دهد:« مدح علي را با شور و حال تا آخر خواند
علي ذاكر و ساجد بود علي قائم به واحد بود
علي در مسجد كوفه به محراب عبادت بود
علي والي كوفه بود علي در قبله حاضر بود
علي در بستر احمد امانت دار صابر بود
علي همراه احمد بود علي نور محمد بود
ميان آب و گل آدم به دستان  محمد بود
...
سپس از گود خارج شد روي  نيمكت كنار گود نشست، آرام دراز كشيد وقتي به بالاي سرش رسيدم  ديدم لبخندي بر لب دارد و گويا سالهاست از اين جهان رفته است ...»
حاج حسن بخشيان مي گويد:« روز 15 خرداد، جمعه، پيشخواني اذان ظهر، مدح علي بر لب و به لقا الله پيوستن سعادتي است و آرزوي هر باستاني كاري است كه برايش چنين لحظه اي پيش بيايد و اين از خلوص و نيت پاك وارتباط عاطفي و قلبي پهلوان اسماعيل شهر بابكي بود كه پس از 50 سال ياعلي گفتن ذكر علي بر لب به ديدار معشوقش شتافت ...»
پهلوان اسماعيل شهر بابكي اول فروردین سال 1313 در کاشان بدنیا آمد ورزش باستانی را از دوران نوجوانی در زورخانه نیرومند آغاز کرد  در زورخانه های تختی و دانشگاه آزاد و سایر شهرهای کشور هم حضوری فعال داشت چندین سال متوالی صاحب مقام در رده های مختلف مسابقات زورخانه ای کشوربود که از آن جمله می توان به مقام چهارم کشوری در سال 80 مقام دوم در سال 82 مقام چهارم در سال 83 مقام سوم در سال 84 اشاره کرد این ورزشکار و پیشکسوت با اخلاق ورزش باستانی سرانجام روز جمعه 15 خرداد 88 درسن 75 همانگونه گه آرزو داشت در حالی که ذکر علی برلب داشت در زورخانه نیروند کاشان به معبود شتافت یادش گرامی و قرین رحمت خداوندباد.
در گذشت  اين پيشكسوت با اخلاق و جوانمرد ورزش باستاني  بهانه اي شد براي شنيدن در دل هاي باستاني كاران كاشاني؛ حاج حسن بخشيان مي گويد:« فكر نمي كنم كه فايده اي داشته باشد سالهاست كه گلايه ورزشكاران باستاني مطرح مي شود ولي گوش شنوايي نيست...»
 او بزرگترين مشكل ورزش باستاني كاشان را وابستگي تشكيلاتي به اصفهان مي داند و ادامه می دهد:«این داستان همه کاشانی هاست و تازگی ندارد تا زمانی که اینگونه باشد نباید به امید اتفاق خاصی باشیم ...» رییس هیات ورزشهای زورخانه ای وکشتی قهرمانی کاشان از مراجعه به مسئولین مختلف  و اینکه هیچ نتیجه ای نگرفته می گوید.پنج زورخانه در کاشان فعال است که بیش از 100 ورزشکار در آن فعالیت دارند و از قدیم تا بحال مرشدها و ورزشکاران کاشانی زبانزد  بوده اند؛ می گوید:« از سال 76 تا کنون 12 سال است که مسئولیت این هیات را دارد ولی تاکنون یک ریال اعتبار و کمک از اصفهان دریافت نکرده است.» سابقه آشنایی او با حیدریان رییس تربیت بدنی به دوران جبهه و جنگ بر می گردد ولی در عین حال می گوید:« دست ایشان برای کمک به ورزشکاران بسته است... بخشیان از من می پرسد خاصیت این فرمانداری ویژه برای کاشان چیست؟ بلافاصله جواب می دهد:« این سوال را از نماینده مجلس هم پرسیده ام ولی جوابی نشنیده ام ...»
مرشد حاج احسان گلچین نیز از استقبال خوب جوانان و نبود بودجه سخن می گوید:« مرشد رکن زورخانه است بیمه مرشدها یکی از خواسته های ماست ولی سالهاست که مسئولین وعده می دهند ولی هنوز عملی نشده است .»
مرشد حاج اصغر مهندس می گوید:« ورزش باستانی تنها ورزش نیست بلکه فعالیت فرهنگی، اعتقادی و ترویج اخلاق و جوانمردی است دولت این همه برای فوتبال هزینه می کند ولی توجه چندانی به این ورزش نمی شود .» وی نیز با اشاره به  علاقه و استقبال جوانان می گوید:« زورخانه کار دل است و آدم عاشق می خواهد اگر پشتوانه مادی و معنوی همراه این عشق شود امکان توسعه آن فراهم می شود.»
حاج حسن بخشیان می گوید:« درد دل زیاد است خسته تان کردم بگذریم؛ دوشنبه تشریف بیاورید زورخانه نیرومند زیارت عاشورا داریم» لبخندی می زند و ادامه می دهد:« دلخوشی ما هم همین است روشن نگه داشتن چراغ این زورخانه ها و زنده ماندن نوای  مرشدها و صدای ضرب و...:»
خداحافظی که می کنم ناخود آگاه  تصویر آرام و نورانی  استاد علی محمد کارگر هنرمند گره چین و پهلوان پیش کسوت کاشانی جلو چشمم نقش می بندد، فاتحه ای می خوانم و خاطرات یک هفته زندگی با استاد کارگر در جریان ساخت  فیلم کوتاه 8 میلیمتری «تار شکسته» (امیر عباس مهندس-1371) را در ذهنم مرور می کنم ...صدا چون می دهد تار شکسته...